خانه / تاریخ / تقویم روز / تقویم تاریخ ( ۱۵ ماه جوزا )

تقویم تاریخ ( ۱۵ ماه جوزا )

رویدادهای مهم پانزدهم ماه جوزا سال هجری شمسی مطبق با پنجم ماه جون تقویم میلادی : 

اولین فارغین مکتب هوانوردی ملکی افغانستان/۱۲۴۲

ریاست هوانوردی کشور، برای تربیت نیرو های فنی که بتوانند با سیستم های مخابراتی و ترافیک هوایی کار کنند، “مکتب هوانوردی ملکی” را در کابل و قندهار تاسیس کرد.

اولین گروه فارغ التحصیلان این مکتب، در تاریخ ۱۵ جوزای سال ۱۳۴۲ به عنوان کارمندان فنی در شعب مختلف ریاست هوایی ملکی و در میدان های هوایی به کار مشغول شدند.

تعدادی از این فارغ التحصیلان نیز برای تحصیلات بیشتر به خارج اعزام شدند که اکثر آنها بعد از چند سال تحصیل به افغانستان بازگشتند.

شرکت آریانا نیز برای سرعت بخشیدن به خدمات حمل و نقل خود در تاریخ ۲۹ حمل ۱۳۴۷ یک فروند هواپیمای بوئینگ ۷۲۷ از کشور شوروی خرید، تا بتواند با شرکتهای هوایی همجوار رقابت کند.

• خودکشی، سرانجام شاعری که نخست وزیر چین بود. (۲۲۱ پیش از میلاد) 

چو یوان

 

 

 

 

چو یوانChu Yuan شاعر بزرگ چین پنجم جون سال ۲۲۱ پیش از میلاد (در آن سال مصادف با روز پنجم از ماه پنجم سال قمری چین) خودرا در رود “میلو” در ایالت هونان غرق کرد و از آن زمان تاکنون، چینیان هر سال در این روز مراسمی برپا می دارند و از جمله به رودخانه “میلو” برنج می‌پاشند. “چو” که قبلا نخست وزیر چین بود با جهان‌گیری “سائو ” امپراتور وقت این کشور از طریق توسل به نیروی مسلح که نتیجه‌اش خونریزی و آوارگی گروهی از مردم بود مخالفت کرد و به همین دلیل سمت نخست وزیری را از دست داد و چون دلیل مخالفت خودرا به صورت شعر درآورد و اشعار او به گوش امپراتور رسید ناچار به فرار از شهر شد و مدت‌ها در دشت و صحرا بسر برد و سرانجام از فرط یاس خودرا در رودخانه غرق کرد. وی هنگام خودکشی ۷۲ ساله بود. برخی از ادیبان چینی “چو” را بزرگترین شاعر این کشور می‌دانند. پنجم جون سال ۲۲۱ پیش از میلاد با تطبیق تقویم ها و تبدیل سال قمری چین به سال شمسی میلادی به دست آمده است. محاسبات قبلی که گفته شده است دقیق نبوده سالروز خودکشی “چو” را ۵ ژوئن سال ۲۹۹ پیش از میلاد نشان می‌داد.

• تولد “آدام اسمیت” اقتصاددان و نظریه‌‏پرداز معروف انگلیسی (۱۷۲۳ م)
تولد

 

 

آدام اسمیت، اقتصاددان و فیلسوف انگلیسی در پنجم جون ۱۷۲۳میلادی در اسکاتلند به دنیا آمد و تحصیلات خود را در رشته اقتصاد به پایان برد. وی پس از اتمام تحصیلات، به مقام استادی در دانشگاه گلاسکو رسید و به تدریس منطق، فلسفه و اخلاق پرداخت. اسمیت هم‏زمان به تحقیق پیرامون فلسفه و اقتصاد مشغول شد تا این‏که در سال ۱۷۵۹میلادی کتب فلسفه اخلاق و عواطف اخلاقی را منتشر نمود. بدین ترتیب، فلسفه خویش را که عبارت از حکم‏‌فرمایى رحم و انصاف و مهربانی در جامعه بود، بیان کرد و همدردی را اساس همه عواطف اخلاقی معرفی نمود. کتاب‏‌های اخلاقی او که بنیادهای تازه و محکمی برای اخلاق می‌‏گذاشت، وی را سخت مشهور کرد. اسمیت در سال‌‏های بعد راهی فرانسه شد و با متفکران و شخصیت‏‌های بزرگی آشنایى یافت. وی در سال ۱۷۶۶میلادی به اسکاتلند بازگشت و ده سال در انزوا و تفکر به سر برد که محصول این دوره، کتابی با نام تحقیق در ماهیت و علل ثروت ملل بود. این کتاب معتبر که سرچشمه اصلی علم اقتصاد سیاسی زمان نویسنده و پس از آن بود و مبنای محکم و استواری در ادبیات انگلیس به شمار می‌‏آید، آدام اسمیت را در دنیا مشهور ساخت.
مضمون اصلی کتاب بزرگ اسمیت، حاکی از این است که پیشرفت هر ملت با وجود آزادی ابتکار شخصی در چهارچوب قوانین، بهتر تضمین می‌‏شود و آزادی ذوق و قریحه فردی در محدوده قانون، بهترین راه پیشرفت قومی است. کتاب ثروت ملل، نقشی اساسی در تفهیم این واقعیت به جهانیان داشت که اقتصاد، دانشی مستقل و جداگانه است. اسمیت در این کتاب کوشید با تجزیه و تحلیل عقاید اقتصادی، اقتصاد سیاسی را به مرز حل مسائل اجتماعی بکشاند. شعارهایى چون نظام ساده و نظام آسان، برگرفته از عقاید اوست. در حقیقت، وی در این تلاش بود که به اقتصادْ جنبه علمی دهد و کوشش وی جهت روشن ساختن این مطلب که چگونه ثروت ملتی افزایش می‏‌یابد و به چه طریق توزیع می‏‌شود، هنوز هم از مسائل مهم اقتصاد سیاسی است. هرچند در حال حاضر، بسیاری از تئوری‏‌های اسمیت کنار گذاشته شده است، ولی باز هم معروف‏‌ترین کتاب در زمینه علم اقتصاد، همین کتاب بود و مطالعه آن برای اقتصاددانان سیاسی ضروری است، چرا که این کتاب را پیشرو پیدایش علم نوین اقتصاد سیاسی می‏‌دانند. اسمیت بیش از فلسفه، به اقتصاد دلبستگی داشت و از این جهت، عقایدش در مورد فلسفه محدود است. وی مدتی قبل از مرگ، دستور داد کلیه نُسخ خطی آثارش را به جز چند مقاله پراکنده بسوازنند، با این حال، کتاب‏‌های او، بارها به زبان‏‌های زنده دنیا ترجمه شده است. آدام اسمیت سرانجام در ۱۷ ژوئیه ۱۷۹۰میلادی در شصت و هفت سالگی در ادینبورو اسکاتلند درگذشت.

• پرواز بالن برای اولین بار (۱۷۸۳ م)

رواز بالن برای اولین بار

 

 

 

طبق آخرین اطلاعات بدست آمده در سال ۱۸۷۳ میلادی و در پاریس نخستین بار انسان موفق به پرواز شد. این پرواز به وسیله یک بالن هوای گرم (hot air balloon)، که بوسیله برادران مونت گولفییر (Montgolfier brothers ) ابداع شده بود و توسط فرانسیس پیلاتر (Francois Pilatre de Rozier) و فرانسیس دی آرلندس (Francois d’Arlandes ) به پرواز در آمد، موفق شد مسافت پنج مایل (هشت کیلومتر) در حین پرواز بپیماید. گرمای مورد نیاز برای به پرواز در آمدن این بالون از سوختن چوب بدست می آمد. بالون یاد شده غیر قابل کنترل بود و جهت حرکت آنرا جهت باد تعیین می‌نمود. بالون مذبور در اولین پرواز خود، در حالی‌که به وسیله طناب به زمین مهار شده بود، نهایتا تا ارتفاع ۲۶ متری پرواز کرد. در اواخر سده هیجده میلادی پرواز با بالون، و یا به عبارتی بالون سواری، افراطی ترین مشغله در اروپا شده بود. البته این روند موجب شد که رابطه بین ارتفاع (altitiude) و جو (atmosphere) هرچه بهتر و با جزئیات کامل تر مورد شناسائی قرار گیرد. اولین پروازی که توسط یک هواپیمای موتوردار، قابل کنترل، و قابل تعلیق در آسمان ( بدلیل سبکتر بودن از هوا به وقوع پیوست، در سال ۱۸۵۲ میلادی بود. در فرانسه، هنری گیفارد پانزده مایل (۲۴ کیلومتر) را به وسیله کشتی هوایی که مجهز به یک موتور بخار بود پرواز کرد. در طول نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی و اوایل قرن بیستم میلادی کشتی های هوایی یکی از عمده ترین وسایل حمل و نقل بشمار می‌آمدند.

• تقسیم آلمان به چهار منطقه بین متفقین در پایان جنگ جهانی دوم (۱۹۴۵ م)

تقسیم آلمان به چهار منطقه بین متفقین در پایان جنگ جهانی دوم

 

 

هرچند جنگ دوم جهانی مانند جنگ اول، نقشه اروپا و جهان را تغییر نداد ولی نتایج آن از نظر تقسیم جهان به دو قطب سیاسی و اقتصادی، عمیق‏‌تر از جنگ اول جهانی بود. در پایان جنگ جهانی اول، کشورهای جدیدی از درون امپراتوری‌‏های بزرگ آن زمان پا به عرصه وجود نهادند و سه امپراتوری بزرگ آن زمان به سه کشور کوچک‏تر آلمان، اتریش و ترکیه تبدیل شدند. ولی در پایان جنگ دوم جهانی، کشورهای اروپایى با تغییراتی در مرزهای بعضی از آنها، بر جای ماندند و فقط رژیم حاکم بر آنها تغییر یافت که در واقع نوعی اشغال این کشورها بدون حضور علنی قوای کشور فاتح بود. مهم‏ترین تغییر در وضع اروپا، در بزرگ‏ترین کشور مغلوب این جنگ یعنی آلمان پدید آمد. اتریش و چکسلواکی که در سال‏های قبل از جنگ، تحت سلطه آلمان درآمده و ضمیمه خاک آن کشور شده بودند، استقلال خود را باز یافتند. پروس شرقی و قسمتی از خاک اصلی آلمان در شرق این کشور که بیش از یک‏صد هزار کیلومتر مربع از خاک آلمان را تشکیل می‏داد ضمیمه لهستان شد و در عوض، شوروی یک‏صد و هشتاد هزار کیلومتر مربع از اراضی شرقی لهستان و قسمتی از ایالت پروس شرقی آلمان را تصاحب کرد. باقی‏مانده خاک آلمان به چهار منطقه اشغالی بین کشورهای پیروز جنگ، یعنی شوروی، امریکا، انگلیس و فرانسه تقسیم شد که سه بخش اشغالی کشورهای غربی بعداً به هم پیوستند و آلمان به دو کشور جداگانه با دو حکومت متفاوت و متخاصم شامل آلمان شرقی با ۱۰۸ هزار کیلومتر وسعت و آلمان غربی با ۲۴۸ هزار کیلومتر مربع مساحت تقسیم گردید. هم‏چنین چند سال بعد با تقسیم برلین، پایتخت آلمان به دو قسمت شرقی و غربی، دیوار برلین نیز ساخته شد که تا سال‌‏های پایانی دهه ۱۹۸۰میلادی پابرجا بود.

• اعلام طرح “جورج مارشال” وزیر امورخارجه امریکا (۱۹۴۷ م)

جورج مارشال

 

 

طرح مارشال یکی از مهم‏ترین طرح‌‏های اقتصادی امریکا بعد از جنگ جهانی دوم است که به نام طراح آن، جورج مارشال، وزیر امور خارجه امریکا در دوران ریاست جمهوری هاری ترومن نام‌‏گذاری شده است. به دنبال ارائه دکترین ترومن معروف به طرح دربرگیری در ۱۲ مارچ ۱۹۴۷میلادی مبنی بر ارسال کمک‏‌های اقتصادی و نظامی امریکا به کشورهای مورد تهدید، جورج مارشال، وزیر امور خارجه امریکا در پنجم ژوئن ۱۹۴۷میلادی طرحی برای نفوذ در کشورهای اروپایى ارائه داد که بعدها به طرح مارشال معروف شد. این طرح، کمک‏‌های مالی و اقتصادی بلاعوض امریکا را به حکومت‏‌های نیازمند تصریح می‌‏کرد، لیکن عملاً گامی در جهت استثمار کشورها و انقیاد دولت‏‌ها از طریق ایجاد وابستگی‌‏های اقتصادی و سپس سیاسی بود. جورج مارشال در این روز عنوان کرد: اگر کشورهای اروپایى مبادرت به ایجاد یک برنامه بازسازی اقتصادی کنند، ایالات متحده در اجرای این برنامه، کمک مالی در اختیار این کشورها قرار خواهد داد. این سخنان که در حقیقت ارائه دیدگاه‌‏های اقتصادی دولت امریکا نسبت به قاره اروپا محسوب می‌‏شد با استقبال دولت‏‌های جنگ زده و خسارت دیده اروپایى مواجه گردید.
کشورهای مورد نظر بلافاصله در پاریس طرحی را به مورد اجرا گذاشتند که کنگره امریکا نیز با تخصیص این اعتبارات موافقت کرد. طرح مارشال ابتدا شامل شوروی و کشورهای اروپای شرقی هم می‏‌شد، ولی دولت شوروی حاضر به قبول شرایط این کمک نشد و کشورهای اروپای شرقی را نیز از پذیرفتن آن منع کرد. از این پس در عرض چهار سال، بیش از ۱۴ میلیارد دالر در اختیار دولت‌‏های استقبال کننده از این طرح امریکایى قرار گرفت که در این میان تنها سهم فرانسه و انگلستان در حدود شش میلیارد دالر بود. دولت امریکا توانست در ازای اعطای این کمک‏‌ها امتیازات مورد نظر خود را که انگیزه اصلی در ارائه این طرح اقتصادی بود از دولت‌‏های اروپایى کسب کند و آن‏ها را تا سرحد امکان به خود وابسته سازد. دکترین جورج مارشال هم‏چون دکترین ترومن، گام موثر امریکا در دهه ۱۹۴۰میلادی برای نفوذ در کشورهای اروپایی بود و همین دو طرح بود که در آینده، زمینه اتحاد دسته جمعی دولت‏‌های غرب اروپا را در زیر چتر سلطه سیاسی و نظامی امریکا فراهم آورد. هم‏چنین پیمان آتلانتیک شمالی، ناتو نیز که به دنبال اجرای این طرح منعقد شد، حضور نظامی امریکا را در اروپا تثبیت کرد.

• آغاز سومین جنگ اعراب و اسرائیل معروف به جنگ شش روزه (۱۹۶۷ م)

 آغاز سومین جنگ اعراب و اسرائیل معروف به جنگ شش روزه

 

 

سومین جنگ اعراب و اسرائیل، روز پنجم جون سال ۱۹۶۷میلادی با حمله غافل‏گیرانه رژیم صهیونیستی به فرودگاه‌‏ها و تاسیسات نظامی مصر و سوریه و اردن آغاز شد. جنگ‏‌های غافل‏گیر کننده معمولاً در نخستین ساعات بامداد و در تاریکی شب آغاز می‏‌شود ولی اسرائیلی‏‌ها حملات هوایى خود را در حدود ساعت ۸/۵ صبح روز پنجم جون که هوا کاملاً روشن بود آغاز کردند. انتخاب این ساعت برای حمله، خود یک عامل غافل‏گیر کننده بود زیرا مصری‏‌ها و متحدین آنها انتظار آغاز حمله‌‏ای را از طرف صهیونیست‏‌ها نداشتند. به علاوه اسرائیلی‌‏ها می‏‌خواستند در روشنایى روز کاملاً هدف‏‌های خود را در روی زمین ببینند و دقیقاً آنها را منهدم کنند. هدف رژیم صهیونیستی از این حمله، انهدام نیروی هوایى سه کشور عربی، قبل از آغاز عملیات زمینی آنان علیه این رژیم بود. در نتیجه، در این روز، ۳۴۰ هواپیمای جنگی مصر، سوریه و اردن در روی زمین منهدم شدند و مجموعه این انهدام‏‌ها در پایان روز دوم به ۴۱۶ فروند رسید.
قبل از شروع سومین جنگ اعراب و اسرائیل، جمال عبدالناصر، رئیس جمهور مصر با بستن خلیج عقبه بر روی کشتی‏‌های اسرائیلی و نیز انعقاد پیمان اتحاد نظامی با سوریه و اردن بهانه لازم را برای شروع جنگ به دست رژیم صهیونیستی داده بود. ناصر هم‏چنین از نیروی ناظر سازمان ملل متحد که پس از جنگ سوئز در سال ۱۹۵۶میلادی بین نیروهای مصر و اسرائیلی و صحرای سینا حایل شده بودند خواست که از این منطقه خارج شوند و رژیم صهیونیستی، این اقدام را به عنوان تدارک آغاز حمله‌‏ای علیه خود تعبیر نمود. رژیم صهیونیستی بعدها ادعا کرد که ناصر پس از امضای پیمان اتحاد نظامی با سوریه و اردن، آغاز حمله غافل‏گیرانه‏‌ای را علیه این رژیم تدارک می‏دید. آنان هم‏چنین عملیات نظامی خود را علیه کشورهای عربی، تدافعی و برای پیش‏گیری از حمله آنان توجیه نمودند. پیشروی نیروهای اسرائیل در صحرای سینا ساعتی پس از شروع عملیات نیروی هوایى این رژیم آغاز شد و نیروهای مصر که از پشتیبانی هوایى محروم مانده بودند با تلفات سنگینی عقب‏‌نشینی اختیار کردند. نیروهای اسرائیلی هم‏زمان با عملیات سینا با نیروهای اردن و سوریه نیز درگیر شدند. در این زمان، الجزایر، عراق، سودان، کویت و یمن هم به رژیم صهیونیستی اعلان جنگ دادند ولی عملاً در جنگ شرکت نکردند. جنگ ژوئن ۱۹۶۷ اعراب و اسرائیل را می‏توان یکی از سریع‏‌ترین جنگ‌‏های تاریخ به شمار آورد؛ زیرا رژیم صهیونیستی در پایان دومین روز جنگ در جبهه غرب، صحرای سینا را پشت سر گذاشت و به کانال سوئز رسید. هم‏چنین آنان توانستند در جبهه شرق، نیروهای سوریه و اردن را به عقب برانند و ارتفاعات جولان، شهر بیت‏‌المقدس و قسمت اعظم اراضی غرب رودخانه اردن را به تصرف خود درآوردند. در روز سوم جنگ که رژیم صهیونیستی به اهداف عمده خود در عملیات نظامی دست یافته بود، شورای امنیت سازمان ملل به صدور قطعنامه‌‏ای درباره آتش‌‏بس بین نیروهای متخاصم مبادرت نمود، ولی اسرائیل بی‏‌اعتنا به این قطعنامه، جنگ را تا روز دهم ژوئن ۱۹۶۷میلادی ادامه داد و پیش از صدور فرمان آتش‏‌بس، تمام ساحل شرقی کانال سوئز، ساحل غربی رود اردن، ارتفاعات جولان و قسمتی از خاک سوریه را به تصرف خود درآورد. در نتیجه سومین جنگ اعراب و اسرائیل که به جنگ شش روزه معروف شده است، تمام شهر بیت‌‏المقدس به تصرف رژیم صهیونیستی درآمد و پایتخت اسرائیل از تل آویو به این شهر که صهیونیست‏‌ها آن را اورشلیم می‏‌خواندند، انتقال یافت. این جنگ و عواقب ناگوار آن برای اعراب به موقعیت داخلی و خارجی جمال عبدالناصر لطمه شدیدی وارد ساخت و ناصر با اینکه تا زمان مرگ ناگهانی خود در سال ۱۹۷۰میلادی در مقام ریاست‏‌جمهوری مصر باقی ماند، اما دیگر موقعیت و اعتبار گذشته خود را باز نیافت.

• روز ترور رابرت کندی (۱۹۶۸ م)

 روزی که رابرت کندی ترور شد.

 

 

 

 

رابرت کندی داستان پیشین آمریکا، سناتور و نامزد وقت انتخابات مقدماتی حزب دمکرات برای ریاست جمهوری که پنجم جون ۱۹۶۸ در راهرو هتل «امباسادور» شهر لس آنجلس هدف دو گلوله قرار گرفته بود ۲۵ ساعت بعد (ششم ژوئن) درگذشت و باعث گسترش انواع شایعات شد که هنوز پس از گذشت چند دهه به قوت خود باقی هستند. ترور رابرت کندی دو ماه پس ار قتل دکتر مارتین لوتر کینگ رهبر جنبش حقوق مدنی سیاهپوستان صورت گرفته بود. پس از جان اف کندی، سناتور رابرت دومین عضو خانواده لیبرال کندی‌ها بود که کشته می‌شد. در پی انصراف لیندن جانسون که به سبب ادامه جنگ ویتنام زیر انتقاد شدید قرارداشت از شرکت در انتخابات، رابرت کندی خود را نامزد حزب حاکم دمکرات کرده بود و برای ایراد نطق انتخاباتی به لس آنجلس رفته بود. تا آن زمان در آمریکا هم مانند سایر کشورها، اعضای مجالس مقننه فاقد محافظ مسلح بودند و «سرهان بشاره سرهان» قاتل سناتور رابرت توسط حاضران در هتل دستگیر شده بود. احتمال داده شده است سرهان که متولد بیت‌المقدس است چون رابرت کندی را حامی اسرائیل تشخیص داده بود تصمیم به قتل وی گرفته بود. محکوم شدن سرهان به حبس ابد (کالیفرنیا در آن زمان مجازات اعدام نداشت) هم از شایعات و احتمال وجود توطئه‌ای بزرگتر نکاسته و انگیزه واقعی قتل همچنان در پرده ابهام است. با قتل رابرت کندی، زمینه پیروزی ریچارد نیکسون نامزد حزب جمهوری‌خواه هموار شد.

 روز جهانی محیط زیست (۱۹۷۶ م)

روز جهانی محیط زیست

 

 

با توجه به مسائل مربوط به آلودگی محیط زیست در جهان و نیاز به برنامه سراسری جهانی به منظور حفاظت محیط زیست برای نسل‏‌های آینده بشر و دیگر موجودات جاندار، در پنجم جون ۱۹۷۲میلادی برای نخستین بار، کنفرانس بین‏‌المللی محیط زیست با شرکت نمایندگان ۱۱۳ کشور و با شعار تنها یک زمین وجود دارد، در استکهلم پایتخت سوئد برگزار شد. از اهداف اساسی این کنفرانس، برنامه‏‌ریزی به منظور احداث مراکز مسکونی با توجه به حفظ محیط زیست؛ تعیین، تشخیص و کنترل مواد آلاینده محیط زیست و حفاظت از محیط زندگی برای نسل‏‌های آینده بود. حاصل این کنفرانس، ایجاد یک سازمان جدید بین‌المللی برای حفظ محیط زیست و جلوگیری از تخلیه مواد آلاینده در اقیانوس‌‏ها، دریاها و محدود کردن ساخت واستفاده از مواد شیمیایى بود. از سوی دیگر، کنفرانس استکهلم در واقع نقطه آغاز بین‏‌المللی شدن روند حفظ محیط زیست بود. پس از آن نیز کشورهای مختلف، برنامه‏‌های گوناگونی را برای کاستن از آلودگی‏‌های محیط زیست مورد مطالعه قرار دادند. از آن پس روز پنجم جون (برابر با ۱۵ماه جوزا) به عنوان روز جهانی محیط زیست عنوان گردید. این روز بهانه‌‏ای است برای جلوگیری از روند روز افزون آلودگی محیط زیست که می‏‌تواند در آینده، مشکلاتی جدی برای بشریت ایجاد کند. از این‏رو باید برنامه‌‏ای جهانی برای حفظ و نگهداری محیط زیست اعمال شود که هم مسئولیت‏‌پذیری کل جهان را در بربگیرد و هم تمامی کشورها و آحاد مردم احساس تکلیف و وظیفه کنند. هم‏چنین به منظور اِعمال یک سیاست جهانی برای محیط زیست باید ضوابط و مقررات و قواعد اجرایی و حقوقی وجود داشته باشد. به طور کلی همکاری و هماهنگی‏‌های دو جانبه و چند جانبه بین کشورها، مقدمه‌‏ای است برای برپایی و برقراری ضوابط پایدار جهت حفظ محیط زیست که بر اساس منافع ملی و منطقه‌‏ای باشد.

• استقلال مجمع الجزایر سیشل از انگلستان (۱۹۷۶ م)

استقلال مجمع الجزایر سیشل از انگلستان

 

 

کشور جمهوری سیشل با ۴۵۵ کیلومتر مربع مساحت متشکل از چندین جزیره در شرق سواحل افریقا در اقیانوس هند و در نزدیکی ماداگاسکار واقع شده است. سیشل با ۹۲ جزیره، دارای جمعیتی در حدود ۸۲ هزار نفر است که بیشتر جمعیت آن را، مردم دو رگه سفید و سیاه که ۹۰ درصد آن‏ها کاتولیک مذهب هستند، تشکیل داده است. زبان رسمی در سیشل، انگلیسی و فرانسوی؛ پایتخت آن بندر ویکتوریا و واحد پول آن روپیه سیشل است. در طی سال‏‌های دهه ۱۹۶۰، موج استقلال‌‏طلبی در این جزایر بالا گرفت تا سرانجام در ۱۹۷۰ سیشل به خودمختاری دست یافت. این مبارزات طی سال‌‏های بعد فزونی یافت تا این که در ۲۸ جون سال ۱۹۷۶میلادی، انگلستان به سیشل استقلال داد و کشور به صورت جمهوری درآمد. یک سال بعد از استقلال سیشل، حزب متحد مردم، قدرت را در اختیار گرفت و از سال ۱۹۷۷ تاکنون ریاست حکومت بر عهده “فرانس آلبر رنه” می‏‌باشد. در سال‏‌های پایانی قرن بیستم به علت اعتراضات مردمی، نظام چند حزبی پذیرفته شد و تعداد نمایندگانِ تنها مجلس قانون‏گزاری به ۳۴ نفر افزایش یافت. ۵ جون به عنوان روز آزادی، روز ملی این کشور به حساب می‏‌آید.

• روز ملی «دانمارک»

دانمارک

 

 

کشور دانمارک در شمال اروپا بین دریای بالتیک و دریای شمال قرار گرفته است. نخستین ساکنان دانمارک در هزاره‏‌های قبل از میلاد مسیح(ع) در این منطقه زندگی می‏‌کردند. این سرزمین در اولین هزاره بعد از میلاد، منشأ بسیاری از تهاجمات به منطقه غرب اروپا بود و در زمان‏‌های مختلف، کشورهای انگلستان، سوئد، نروژ و ایسلند را تحت کنترل درآورد. در نیمه دوم قرن نوزدهم و نیمه نخست قرن بیستم، دامنه قدرت و حاکمیت دانمارک محدود شد. این کشور در جنگ جهانی اول بی‏‌طرف ماند اما در طول جنگ جهانی دوم در اشغال آلمان نازی قرار داشت. مجمع الجزایر فارو و جزیره گروینْلَند در اقیانوس اطلس، همچنان جزئی از دانمارک به حساب می‏آیند. مساحت دانمارک ۴۳/۰۹۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۵/۳۰۰/۰۰۰ نفر می‏‌باشد. پیش‌‏بینی جمعیت دانمارک تا سال ۲۰۲۵ در حدود ۵/۲ میلیون نفر است. میزان جمعیت این کشور اروپایی تقریباً ثابت است. پایتخت دانمارک، کپنهاگ و واحد پول آن کرون است. حدود ۹۰ درصد مردم دانمارک پیرو مذهب پروتستان بوده و اکثریت آنها ملیت دانمارکی دارند و از نژاد سفید اروپایی هستند. زبان رسمی مردم، دانمارکی است. از نظر اقتصادی، دانمارک یکی از کشورهای ثروت‏مند اروپایی به شمار می‌‏آید. اورهوس، اودنسه و اولبورگ از شهرهای مهم این کشور هستند. حکومت دانمارک مشروطه سلطنتی با یک مجلس قانون‌‏گزاری می‏‌باشد. این کشور دارای دو روز ملی می‌‏باشد که یکی ۵ جون و دیگری ۱۶ اپریل است.

درباره admin

مطلب پیشنهادی

به یاد استاد رحیم خشنواز

پس از حصول استقلال افغانستان رباب به عنوان شناسنامه فرهنگی این کشور مطرح گردید. سازی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.