خانه / تاریخ / تقویم روز / تقویم تاریخ ( ۱۰ ماه سرطان)

تقویم تاریخ ( ۱۰ ماه سرطان)

رویدادهای مهم این روز در تقویم میلادی (۱ جولای): 

ورود اولین رئیس جمهور پاکستان به افغانستان/۱۳۴۳

نتیجه تصویری برای ژنرال محمد ایوب رئیس جمهور پاکستان

جنرال محمد ایوب رئیس جمهور پاکستان در چنین روزی به کابل آمد. این سفر به دعوت مقامات افغانستان  بصورت گرفت.

افتتاح شفاخانه نور هرات/۱۳۵۸

شفاخانه نور هرات توسط معین وقت وزارت صحت عامه افتتاح شد. این شفاخانه در نخست دارای چهل بستر بود که با هزینه قریب به پانزده میلیون افغانی از بودجه انکشافی دولت تکمیل گردید. همچنان ۲۴ میلیون افغانی نیز ملل متحد در خرید تجهیزات آن کمک نمود. سنگ تهداب این شفاخانه در زمان حکومت محمد داود خان گذاشته شده بود.

سید فضل الله وحیدی، والی هرات شد/۱۳۹۲

سید فضل الله وحیدی، سرپرست ولایت هرات

وحیدی قریب یک و نیم سال والی این ولایت بود و بعد از وی محمد آصف رحیمی جانشین او گردید.

• زادروز ژان ویکتور پونسله بنیادگذار هندسه تحلیلی (۱۷۸۸ م) 

ژان ویکتور پونسلهژان ویکتور پونسله Jean – Victor Poncelet ریاضی دان معروف فرانسوی که به عنوان بنیادگذار هندسه تحلیلی شناخته شده است اول جولای ۱۷۸۸ به دنیا آمد و ۲۲ دسامبر سال ۱۸۶۷ درگذشت. بنای هندسه تصویری (پروژکتیو) از پونسله است که در ارتش ناپلئون یک افسر مهندس بود و در جریان عقب نشینی از روسیه به اسارت روس‌ها در آمده بود و در طول اسارت به تکمیل علم هندسه همت گمارد. تنظیم و فرموله کردن اصل تداوم و یافتن قطب و خط میان قطبین نیز از پونسله است.

 

• حمله سپاهیان فرانسه به مصر به فرماندهی ناپلئون بُناپارت (۱۷۹۸ م)
ناپلئون بُناپارت در فاصله سال‏‌های ۱۷۹۶ تا ۱۷۹۹میلادی، ناپلئون بُناپارت به عنوان یکی از فرماندهان ارشد ارتش فرانسه با کسب پیروزی‏‎های پی‏درپی در جنگ با دشمنان رژیم جدید و توسعه قلمرو حکومت فرانسه، محبوبیت زیادی در میان مردم فرانسه به دست آورد. آخرین عملیات بزرگ نظامی او قبل از به دست گرفتن قدرت، لشکرکشی به مصر بود. ناپلئون در بهار سال ۱۷۹۸میلادی، در راس ۳۸ هزار سرباز فرانسوی با ۳۳۰ کشتی و ناو به طرف مصر حرکت کرد. هدف اصلی او از این لشکرکشی، قطع ارتباط انگلیس با مستعمره‌‏اش یعنی هندوستان بود. نیروهای فرانسه در روز اول ژوئیه سال ۱۷۹۸میلادی در سواحل مصر پیاده شدند و فردای همان روز اسکندریه را به تصرف خود درآوردند. در پی آن، قاهره نیز در ۲۳ جولای به تصرف فرانسویان درآمد. در حالی که ناپلئون مشغول ایجاد یک ستاد فرمانده‌ی در نزدیکی اهرام مصر بود، با نیروهای انگلیسی درگیر شد که بر اثر غافل‏گیری، قسمت اعظم ناوگان جنگی خود را از دست داد. ناپلئون در باقی‏مانده سال ۱۷۹۸ و نیمه اول سال ۱۷۹۹میلادی، به توسعه متصرفات خود در مصر و سواحل شرقی مدیترانه ادامه داد و تا سوریه پیش رفت، ولی با از دست دادن قسمت زیادی از نیروی دریایى خود عملا در محاصره ناوگان جنگی انگلیس، قرار گرفت. از آن طرف، حکومت هیأت مدیره در پاریس هم که غرق در فساد و گرفتاری‏‌های داخلی خود بود، نمی‏‌توانست کمکی به ناپلئون برساند. ناپلئون سرانجام تصمیم گرفت به فرانسه باز گردد تا اینکه در اواخر ماه اوت سال ۱۷۹۹میلادی، پس از شکستن خط محاصره ناوگان جنگی انگلیس راهی فرانسه شد و بدون کسب نتیجه مهمی، دست از این جنگ کشید.

• وقوع جنگ اول تریاک بین چین و انگلستان (۱۸۳۹ م)

وقوع جنگ اول تریاک بین چین و انگلستاندر آستانه قرن نوزدهم میلادی، در حالی که سه قرن از تماس و تجارت پرتغالی‏‌ها با چین می‏‌گذشت، چندین کشور اروپایى دیگر نیز به تجارت با چین مشغول بودند که مهم‏ترین آن‏ها، انگلستان بود. در نیمه اول این قرن، انگلیسی‏‌ها با تسلط کامل بر هندوستان و انحصار بازار چین، در شمار قدرت مسلط استعماری آسیا قرار گرفتند. آن‏چه که انگلستان را بیش از دیگران، به توسعه تجارت با چین برمی‏انگیخت، گسترش فعالیت‏‎های اقتصادی آنان با هند و نواحی مجاور آن بود. از جمله کالاهایى که انگلیسی‏‏‎ها به چین وارد می‏‎کردند تریاک بود. افزایش مصرف تریاک و شمار معتادان چینی، کم‏کم دولت چین را به واکنش واداشت و در نهایت در سال ۱۸۳۹ واردات و فروش این ماده مخدر را ممنوع کرد. اما انگلیسی‏‎ها که به راحتی نمی‎‏توانستند از این تجارت سودآور چشم‏پوشی کنند، به قاچاق این ماده مُهلِک ادامه دادند. در این میان، دولت چین با قدرت تمام، با قاچاق تریاک مقابله کرد. در عوض، انگلیسی‏‎ها به بهانه ضبط و مصادره تریاک‏‌های متعلق به بازرگانان انگلیسی، جنگی را در اول ژوئیه ۱۸۳۹میلادی به راه انداختند که به جنگ تریاک معروف شد. نیروهای متجاوز در نخستین مراحل جنگ، بندر کانتون در جنوب چین را به توپ بستند و بندر تجاری هُنْگْ‏کُنْگْ را نیز به تصرف خود درآوردند. چینی‏‎ها پس از تحمل خسارات فراوان در این جنگ، سرانجام به شرایط صلح انگلیس گردن نهادند. در نهایت به موجب قراردادی که در ۱۹ جولای سال ۱۸۴۲میلادی بین دو طرف به امضا رسید، بندر مهم هنگ‏کنگ به انگلیس تسلیم گردید و پنج بندر بزرگ چین برای تجارت و رفت و آمد کشتی‏‌های خارجی آزاد شد. بندر هنگ‏کنگ سرانجام پس از بیش از یک‏صد و پنجاه سال، در اول جولای ۱۹۹۷میلادی به حاکمیت چین بازگشت.

• تشکیل “جمهوری فدرال کانادا” و روز ملی و استقلال “کانادا” (۱۸۶۷ م)

 تشکیل کانادا در اواخر قرن پانزدهم میلادی کشف شد و از آن زمان به مدت بیش از دو قرن، انگلیس و فرانسه برای تصاحب سرزمین‏‌های افزون‏‌تر، مشغول رقابت در این سرزمین پهناور بودند. این رقابت منجر به جنگ‌‏هایى میان دو کشور استعمار گر شد که از ۱۶۸۹میلادی نزدیک به ۷۵ سال طول کشید و در نهایت به شکست فرانسه منجر گردید. از اوایل قرن نوزدهم، به تدریج مبارزه آزادی خواهان برای استقلال کانادا آغاز شد تا آن که در اول ژوئیه ۱۸۶۷میلادی، این استقلال با حکومت فرمانداری کل در کانادا، تحقق یافت. این وضعیت بر اساس قانون امریکای شمالی بریتانیا حاصل گردید. بر اساس این قانون، اختیارات هیأت‏‌های مقننه محلی مشخص گردید و اختیار اصلاح و الحاق مواد اضافی به صورت اسمی در دست پارلمان انگلستان قرار گرفت، اما عملا به تقاضای پارلمان کانادا صورت می‏‌پذیرفت. هم‏چنین دو زبان فرانسه و انگلیسی در پارلمان و دادگاه‌‏ها رسمیت یافت. چهار ایالت کانادا نیز به صورت یک کشور مستقل درآمده و عضوی از جامعه مشترک المنافع انگلستان محسوب گردید. کشور کانادا نزدیک به ۱۰ میلیون کیلومتر مربع مساحت دارد و از این لحاظ دومین کشور جهان است. کانادا در میان سه اقیانوس آرام، اطلس و منجمد شمالی قرار گرفته است و تنها با کشور امریکا مرز خشکی دارد. جمعیت آن بیش از ۳۱ میلیون نفر بوده و پایتخت آن شهر اوتاوا می‏‌باشد. از شهرهای مهم کانادا تورنتو، مونترئال و کِبِک است. اکثریت قریب به اتفاق مردم کانادا مسیحی بوده و عمدتاً پیرو مذهب کاتولیک هستند. زبان رسمی و ملیت مردم کانادا انگلیسی و فرانسوی، و نژاد آنها سفید است. واحد پول این کشور دلار کانادا می‏‎باشد. پیش‏‎بینی می‏شود تا سال ۲۰۲۵میلادی جمعیت کانادا بیش از ۳۷/۵ میلیون نفر گردد. کانادا از کشورهای وابسته به امپراتوری انگلیس بوده و ملکه انگلستان رئیس کشور به شمار می‌‏آید.

• تاسیس اتحادیه بین‌المللی پست (۱۸۷۵ م)

تاسیس اتحادیه بین‌المللی پستاتحادیه بین‌المللی پست (UPU) که در سال ۱۸۷۴ با تاسیس آن موافقت شده بود از اول جولای ۱۸۷۵ کار خود را آغاز کرد که از ۱۹۴۸ به صورت یک آژانس وابسته به سازمان ملل فعالیت می کند و ۱۸۹ عضو دارد. هدف عمده از تاسیس آن عبور دادن و توزیع پاکات و بسته‎های کشورهای عضو در ممالک یکدیگر به بهترین صورت ممکن است. تلاش برای تاسیس این اتحادیه، از سال ۱۸۶۳ آغاز شده بود. با ایجاد این اتحادیه، جهان از نظر امور پستی به صورت یک کشور عمل می‌کند.

• آغاز نبرد خونین “سوم” در جریان جنگ جهانی اول (۱۹۱۶ م)

 آغاز نبرد خونین در بحبوحه جنگ جهانی اول و در جریان نبرد وُردَن، در اول جولای سال ۱۹۱۶میلادی، در حالی که آلمانی‏‌ها حمله بزرگ و تازه‏‌ای را برای تصرف شهر وردن در فرانسه تدارک می‏‌دیدند، نیروهای انگلیس و فرانسه به تهاجم وسیعی در منطقه “سُومْ” در شمال غربی فرانسه دست زدند. این حمله بعد از یک هفته بمباران شدید مواضع نیروهای آلمانی در این منطقه آغاز شد و هدف آن گشودن جبهه دومی در برابر آلمان و کاستن از فشار آنها در وُردَن بود. نبرد سومْ که قریب پنج ماه به طول انجامید، یکی از خونین‏‌ترین و وسیع‌‏ترین عملیات‏‌های نظامی در طول جنگ جهانی اول است. در این جنگ علاوه بر به کار گرفتن نیروی هوایى به طور وسیع، برای اولین بار از تانک استفاده شد، ولی کاربرد تانک‌‏های انگلیسی، به علت بارندگی‏‌های شدید و گل آلود بودن زمین‏‌ها، چندان درخشان نبود. نیروهای انگلیس و فرانسه با وجود تحمل تلفات سنگین در نبرد سوم موفق نشدند آلمانی‏‌ها را از مواضع خود در این منطقه عقب برانند، با این حال، تلفات و ضایعات وارده بر ماشین جنگی آلمان در این جنگ سنگین‏‌تر بود به طوری که کارشناسان نظامی آلمان، بعدها، نبرد سوم را یکی از نقاط عطف در تاریخ جنگ جهانی اول و سرآغاز شکست آلمان در این جنگ عنوان کردند. نبرد سوم، سرانجام پس از نزدیک به ۱۴۰ روز در ۱۸ نوامبر ۱۹۱۶میلادی به پایان رسید، بدون اینکه آلمانی‏‌ها از تلاش خود برای فتح وردن و پیشروی به سوی پاریس نتیجه‌‏ای بگیرند و یا انگلیس و فرانسه در تلاش برای فتح سومْ و درهم شکستن مواضع دفاعی آلمان در این منطقه، توفیق پیدا کنند. در نبرد سومْ ۶۲۰ هزار نفر آلمانی، ۴۲۰ هزار نفر انگلیسی و ۱۹۵ هزار نفر فرانسوی به کام مرگ افتادند که جمعاً رقمی بالغ بر یک میلیون و دویست و سی و پنج هزار نفر تلف شدند.

• روز استقلال کشور افریقایی “سومالی” از استعمارگران اروپایی (۱۹۶۰ م)

سومالینام کشور سومالی از قبیله “سومال” که اکثریت ساکنان این کشور را تشکیل می‏‌دهد، گرفته شده است و به معنای “شیر” می‏‌باشد که وسیله پذیرایى از مهمانان به حساب می‌‏آمده است. کشور سومالی در قرون گذشته کمتر مستقل بوده است. در سال ۱۸۸۴میلادی، انگلیس قسمتی از سومالی را تحت‏الحمایه خود کرد و ۵ سال بعد، ایتالیا نیز قسمت‌‏های دیگری از آن را به مستعمره خود تبدیل نمود. در این میان قیام‏‌های مردمی بر ضد انگلیسی‏‌ها که از سال ۱۹۰۱ تا ۱۹۲۰ طول کشید به جایى نرسید. سازمان ملل متحد در سال ۱۹۵۰ از ایتالیا خواست تا استقلال سومالی را فراهم کند. در نهایت، در ۲۶ جون سال ۱۹۶۰، سومالی استقلال خود از انگلستان را اعلام کرد و در اول ژوئیه ۱۹۶۰میلادی نیز استقلال خود از ایتالیا را به دست آورد. سومالی دو روز ملی دارد یکی روز اول ژوئیه که روز اتحاد نام گرفت که در این روز کشور سومالی تشکیل شد و دیگری ۲۱ اکتبر است. سومالی در شرق قاره افریقا و کناره اقیانوس هند و خلیج عدن قرار دارد. این کشور با بیش از ۶۳۷ هزار کیلومتر مربع مساحت، با کشورهای کنیا، اتیوپی و جیبوتی همسایه است. از جمعیت بیش از ۱۰ میلیونی سومالی اکثریت قریب به اتفاق مسلمان بوده و پیرو آیین مقدس اسلام هستند. پیش‎‏بینی شده است جمعیت این کشور در سال ۲۰۲۵میلادی از ۲۱ میلیون نفر فراتر رود. ملیت مردم سومالی سومالیایی و از نژاد سیاه هستند. زبان رسمی مردم این کشور عربی و سومالیایی است. پایتخت سومالی موگادیشو و از شهرهای مهم آن هرجیسه و مرکا است. نظام سیاسی حاکم بر سومالی دولت موقت انتقالی می‌‏باشد.

• روز ملی و استقلال کشور افریقایی “رواندا” از استعمار بلچیم (۱۹۶۲ م)

روآندا رواندا با همسایه جنوبی خود بروندی تاریخ مشترکی دارد و تا قبل از استقلال، مستعمره بلژیک بود. پس از مبارزات پی‏گیر استقلال‏‌طلبان رواندا، این کشور در سال ۱۹۶۲ مستقل شد و قبیله هوتو، بزرگ‏ترین قبیله این کشور، حکومت را به دست گرفت. در سال ۱۹۹۴ دو قبیله بزرگ هوتو و توتسی به دنبال سقوط هواپیمای حاکم این کشور، جنگ خونینی به راه انداختند که با پیروزی قبیله توتسی و ۸۰۰ هزار کشته پایان یافت. رواندا با بیش از ۲۶ هزار کیلومتر مربع مساحت در شرق قاره افریقا واقع شده و با کشورهای بروندی، اوگاندا، تانزانیا و کنگو، همسایه است. جمعیت آن نزدیک به ۸ میلیون نفر بوده که اکثریت آنها سیاه‏پوست و مسیحی‌‏اند. پایتخت رواندا کیگالی و واحد پول آن فرانک روآندا است. پیش‏‎بینی می‏‌شود که جمعیت رواندا تا سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۲ میلیون نفر خواهد بود. از شهرهای مهم روآندا، بوتاره و روهنگری است. نظام سیاسی حاکم بر این کشور افریقایی دولت انتقالی با یک مجلس انتقالی می‏‌باشد. روز استقلال این کشور، اول ژوئیه ۱۹۶۲میلادی به عنوان روز ملی روآندا نام گرفته است.

• روز ملی و استقلال کشور افریقایی “بروندی” از استعمار بلژیک (۱۹۶۲ م)

بروندیسرزمین بروندی طی سال‌‏های اولیه قرن بیستم، همراه با رواندا، جزو مستعمرات افریقای شرقی آلمان بود. پس از جنگ جهانی اول و شکست آلمان، جامعه ملل قیمومیت بروندی را به بلجیم سپرد و در ۱۹۴۶، سازمان ملل نیز این قیمومیت را به رسمیت شناخت. در اول ژوئیه ۱۹۶۲ بروندی با نظام پادشاهی به استقلال رسید، ولی چهار سال بعد، جمهوری‏‌خواهان، پادشاه را عزل و حکومت جمهوری را برقرار کردند. بروندی با مساحتی نزدیک به ۲۸ هزار کیلومتر مربع در شرق قاره افریقا واقع شده و با کشورهای رواندا، تانزانیا و جمهوری دموکراتیک کنگو مرز مشترک دارد. جمعیت این کشور نزدیک به ۷ میلیون نفر بوده که اکثریت پیرو آیین مسیحیت و عمدتاً کاتولیک‌‏اند. زبان رسمی مردم بروندی کی‏روندی و فرانسوی است. پایتخت این کشور افریقایى بوجومبورا و واحد پول آن فرانک بروندی است. اکثریت قریب به اتفاق مردم بروندی ملیت روندی داشته و سیاه‏پوست هستند. پیش‌‏بینی می‏‌شود که جمعیت بروندی تا سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۱/۵ میلیون نفر خواهد بود. از شهرهای مهم آن می‏توان از گیته‏گا، کایانزا و مویینگا را نام برد. اول جولای، روز استقلال این کشور از بلژیک به عنوان روز ملی بروندی نام گذاری شده است.

• باز گرداندن حاکمیت بندر “هُنگ کُنگ” از استعمار انگلستان به چین (۱۹۹۷ م)

هُنگ کُنگجزیره هنگ کنگ با وسعت ۱۰۳۵ کیلومتر مربع در ساحل شرقی سرزمین اصلی چین قرار دارد. این سرزمین طی جنگ اول تریاک که در سال ۱۸۳۹میلادی میان چین و انگلیس روی داد، طی قراردادی، به عنوان امتیازی استعماری، در اختیار انگلستان قرار گرفت و در سال ۱۸۹۸میلادی، انگلستان طی یک قرارداد ۹۹ ساله با دولت چین، آن را به اجاره خود درآورد. هنگ کنگ به مرور رو به توسعه و پیشرفت نهاد و به یک مرکز بازرگانی و داد و ستد مهم در آسیای خاوری مبدل گردید. شرایط خاص اقتصادی حاکم بر هنگ کنگ به ویژه پس از روی کار آمدن دولت کمونیست چین در اواخر دهه ۱۹۴۰میلادی، آن را به منطقه‌‏ای خودکفا، مولد و صادر کننده صنایع سبک و… مبدل نمود و پول و ثروت هنگفتی را در آنجا متمرکز ساخت. اهمیت هنگ کنگ در سال‌‏های بعد به دلیل تمرکز درصد بالایى از داد و ستدهای چین از این منطقه، افزایش چشم‏گیری یافت به طوری که قدرت مالی آن پس از نیویورک و لندن در درجه سوم قرار گرفت. در اوایل دهه ۱۹۸۰میلادی مذاکراتی میان پکن و لندن آغاز شد و درباره سرنوشت و آینده هنگ کنگ که قرارداد اجاره ۹۹ ساله آن در سال ۱۹۹۷میلادی به پایان می‏رسید، بررسی‏‌هایى صورت گرفت. در نهایت، توافق گردید که مالکیت چین بر هنگ کنگ بدون هیچ ابهامی محترم و به رسمیت شناخته شود و این جزیره از خود مختاری داخلی در حد عالی برخوردار باشد. در سپتامبر ۱۹۹۱میلادی مردم هنگ کنگ پس از یک‏صد و پنجاه سال به پای صندوق‌‏های رای رفتند و نمایندگان مجلس قانون‏‎گزاری خود را انتخاب کردند. سرانجام در ساعت صفر روز اول جنوری سال ۱۹۹۷میلادی، چین، طی تشریفات از پیش طراحی شده‌‏ای، هنگ کنگ را رسماً تحویل گرفت و این بندر، پس از ۱۵۷ سال به سرزمین مادریش بازگشت. بنا بر توافق قبلی و قانونی، مردم هنگ‏کنگ، حقوق و آزادی‏‌های خود را همچنان حفظ خواهند کرد و استقلال و آزادی عمل این منطقه به عنوان یک مرکز داد و ستد مالی بین‌‏المللی محترم شمرده خواهد شد. با الحاق هنگ‏کنگ به چین، اقتصاد باز و آزاد و آزادی‏‌های اجتماعی هنگ‏کنگ از یک سو و سیاست کنترل جدی در دیگر نواحی سرزمین پهناور چین از سوی دیگر، کشور چین را با مملکتی با دو نظام حکومتی متفاوت مبدل ساخته است. به همین دلیل، بیشتر آمارهای منتشره در مورد اقتصاد یا سایر امور برای سرزمین اصلی چین و هنگ‏کنگ، به طور جداگانه منتشر می‌‏شود. هنگ‏کنگ، جمعیتی نزدیک به هفت‏میلیون نفر دارد که پیش‏‌بینی می‌‏شود این جمعیت در سال ۲۰۲۰میلادی به بیش از ۸/۱ میلیون نفر برسد.

درباره admin

مطلب پیشنهادی

به یاد استاد رحیم خشنواز

پس از حصول استقلال افغانستان رباب به عنوان شناسنامه فرهنگی این کشور مطرح گردید. سازی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.